Huisartsen 
Na een botbreuk met een röntgenfoto
Wanneer een patiënt iets gebroken heeft, kan op basis van de röntgenfoto worden vastgesteld of er sprake is van een botbreuk door osteoporose. Wanneer men iets breekt na het 50ste jaar is het altijd verstandig te vragen of er sprake is van osteoporose. Ook al wordt hier door de desbetreffende arts op dat moment niets over gezegd. Met behulp van een röntgenfoto kan men naast een botbreuk ook ingezakte wervels goed zichtbaar maken. Ingezakte wervels kunnen voorkomen bij mensen met osteoporose. Wervelinzakkingen kunnen veel pijn veroorzaken en daarbij zal door de inzakking lengteverlies en een verkromming van de rug ontstaan.
Botdichtheidsmeting
De dichtheid van het bot (de botmassa) kan op een betrouwbare manier gemeten worden met een DEXA-meting. Het DEXA-apparaat maakt een foto van de wervelkolom en de heupen. Met de DEXA-scan wordt de botmineraaldichtheid (BMD), de hoeveelheid botmassa gemeten. Hoe lager de BMD, hoe groter de kans op een botbreuk als iemand komt te vallen. Met een botdichtheidsmeting meet men dus eigenlijk de kans op een breuk. Of er daadwerkelijk een botbreuk of wervelinzakking optreedt, is niet te voorspellen. Het DEXA-apparaat is een soort röntgenapparaat, waarvan de straling veel lager is dan bij een reguliere röntgenfoto. De DEXA-meting is wetenschappelijk gezien de gouden standaard om de botdichtheid te bepalen. De DEXA-meting duurt ongeveer 10 minuten en is pijnloos. Als er zich geen metalen voorwerpen in de kleding bevinden, zoals een beugel-bh, kan men de kleding aanhouden tijdens de meting. Indien de uitslag van de DEXA scan daar directe aanleiding toe geeft, zal er ook een VFA (vertebral fracture assessment) plaatsvinden en wordt er bloed afgenomen om een secundaire osteoporose uit te sluiten.
